sexting

Maiden Magazine bookclub: “Francien laat je tieten nog eens zien”, van Francien Regelink

Sexting. Wie kent het woord niet? En wie heeft het zelf wel niet eens gedaan? Gewoon, zo maar en in vertrouwen zonder er echt goed over of bij na te denken wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn. Je weet dat er risico’s aan zitten dat de foto niet blijft bij diegene waarvoor die bedoelt was, maar onbewust wuif je die snel weg. Je wilt niet het stempel krijgen dat je niks durft en een saaie preutse doos te zijn waardoor hij je niet meer spannend vindt. Of het is al verstuurd voordat je er over na kan denken wat de gevolgen eventueel kunnen zijn, want je vertrouwd de ontvanger van jouw foto. Terwijl het toch een onbekende blijft en in hoeverre kun je een onbekende vertrouwen.

We kennen allemaal wel iemand in onze omgeving (en wellicht jezelf) die wel eens een naaktselfie gestuurd heeft. Het gaat zo gemakkelijk en het geeft ook een bepaalde spanning door diegene op een afstand een sneakpeak te sturen. Hopelijk zijn de ervaringen van de meeste, goede ervaringen.
Helaas gaat dit niet altijd op. Om de zoveel tijd worden we met de neus op de feiten gedrukt, doordat er weer een hack is geweest of het lekken door een persoon die “te vertrouwen was”, waarbij privé naakt foto’s of filmpjes zijn uitgekomen. Patricia Paay, Emma Watson, Jennifer Lawrence, Ariana Grande en Laura Ponticorvo.
Dat dit helaas allemaal vrouwen zijn, zegt jammer genoeg ook hoe kwetsbaar we kunnen zijn. En in plaats dat wij, als vrouwen, elkaar steunen door wat hen overkomen is zijn wij vrouwen helaas te verdelen in een voor- en tegenkamp. Een kamp van vrouwen die hen steunen en daar waar ze kunnen er voor ze te zijn. En een tegenkamp. Daar waar wij vrouwen met de vinger wijzen naar de vrouw in kwestie, omdat ze niet zo “dom” moest zijn dat het gebeurd is en ze veroordelen.

Dat het uitkomen van een naakt foto een hoop met je doet, dat kunnen we allemaal wel begrijpen. De schaamte door de reacties van mensen, het groter en groter verspreiden van iets intiems wat zo gemakkelijk gaat tegenwoordig via social media, maar vooral de veroordeling van mensen. Iedereen denkt tegenwoordig alles maar te mogen zeggen, zeker online. Waarbij soms te harde en te ondoordachte meningen zo maar het wereldwijde web op worden geslingerd.

Dat je er ook kracht door krijgt, na wel eerst jaren door de schaamte heen gebeten en gevochten te hebben, bewijst Francien Regelink. In het boek ‘Francien laat je tieten nog eens zien’ vertelt zij haar verhaal met kracht en humor. Waarbij ze jongeren van nu bewust wilt maken van de gevolgen. Francien Regelink maakte toen ze 15 jaar oud was een screenshot van haar borsten en stuurde die aan de coolste jongen van de school. Ze deed dat  in de veronderstelling dat hij ‘for your eyes only’ was. Daar dacht hij anders over. Want enige tijd later hingen er kopieën door de hele school.Het mooie aan dit boek is om te lezen hoe zij met deze negatieve ervaring is om gegaan en dat zij uit een negatieve periode uit haar leven tevens zo veel kracht uit kan halen en succesvol is.
Het is een goed, vlot, vermakelijk geschreven maar waarbij je wel een goede indruk krijgt in de gevoelens van Francien waar zij op jonge leeftijd al doorheen gegaan is. Het boek zet je tijdens het lezen wel aan het denken over hoe simpel het eigenlijk zo anders kan lopen.

Ondanks dat het Francien liever bespaart was gebleven uiteraard, is het boek ‘Francien laat je tieten nog eens zien’ zeker een aanrader om te lezen. Vandaar dat het het boek van de maand mei is bij de Maiden Magazine Bookclub.