maiden magazine

Stay & Care gel nagellak voor de ideale thuis manicure

Gister zat heel Nederland aan de buis gekluisterd om 19:00uur, voor de persconferentie. Was dat wat we te horen kregen ook eigenlijk wel wat jij had verwacht? Maar stiekem niet wat je had gehoopt? We zitten voorlopig nog wel even thuis, op dezelfde manier die we de afgelopen 5 weken al eigen aan het maken waren.
Het is super begrijpelijk. Ondanks dat de dagelijkse cijfers wel een dalende tendens laten zien, is de druk in de ziekenhuizen niet minder of weg. Maar mis jij toch stiekem een beetje die luxe van bijvoorbeeld de kapper of een manicure? Voor dat laatste hebben wij bij Maiden Magazine dé oplossing gevonden, namelijk de Douglas Stay & Care gel nagellak. Ideaal voor dé thuis manicure!

Stay & Care gel nagellak voor de ideale thuis manicure

Douglas Stay & Care gel nagellak

Met de Douglas Stay & Care gel nagellak creëer je thuis een prachtige, glanzende gel manicure zonder dat je een UV lamp hiervoor nodig hebt. Het mooie aan deze nagellak is dat die wel 10 dagen mooi blijft. Wie wilt dat nou niet? Verzorgde nagels en niet de zorg dat je de volgende dag al weer moeten bijwerken of overnieuw mag beginnen, vanwege het afbladderen van de nagellak. Met de Douglas Stay & Care gel nagellak geniet je optimaal en voor een lange tijd van een verzorgde manicure.

Naast dat het voordeel dat je er jouw huis niet voor uit hoeft (niet dat we dat nu mogen in verband met de 1,5e meter maatregel) heb je geen UV lamp nodig. Hoe komt dat? De combinatie van de Stay & Care gel nagellak en de Stay & Care gel top coat. Deeltjes van beide formules verbinden met elkaar, waardoor jouw manicure met de Stay & Care gel nagellak tot 10 dagen mooi blijft.
Daarnaast is deze gel nagellak speciaal ontwikkeld met het verzorgende eigenschappen extract: Aloë Vera.

Er is een kleur voor iedereen om verliefd op te worden.
Douglas Stay & Care gel nagellak

De nieuwe formule van de Douglas collectie Stay & Care gel nagellak zorgt voor een prachtige, glanzende finish. Welk gemakkelijk is aan te brengen en tevens gemakkelijk is te verwijderen met jouw favoriete nagellak remover. Verkrijgbaar in maar liefst 20 tijdloze kleuren. Er is een kleur voor iedereen om verliefd op te worden! De gel nagellak kost en de top coat kosten afzonderlijk van elkaar € 7,13.

Aanbrengen:
Stap 1
Breng als eerste twee dunne laagjes nagellak aan, in de kleur waar jij verliefd op bent geworden. Deze twee dunne laagjes nagellak laat je voor ongeveer twee minuten drogen.

Stap 2
De thuis manicure maak je af door een laagje top coat. Laat je deze top coat drogen. Zo heb jij 10 dagen lang een mooie glanzende gel manicure. Welke ook weer gemakkelijk te verwijderen is met jouw favoriete nagellak remover. En klaar is de thuis manicure!

E.H.B.O. – Eerste Hulp Bij Onrust

Soms lijkt alles wel in één keer op je af te komen en is het daardoor lastig om ongestoord door te lopen op jouw pad. Die momenten dat er dingen op je af komen, afzonderlijk, groot of klein, kunnen je even uit het veld slaan. En wat doe jij dan meestal? De meeste mensen die gaan maar door, door, door en door. Omdat de focus nu eenmaal daarop ligt en we van onszelf moeten, maar komt het bij jou dan ook wel eens voor (of geregeld misschien wel?) dat je best uitgeput bent en dat er achteraf eigenlijk niks uit jouw handen is gekomen?

Dit herkennen we bij Maiden Magazine ook maar al te goed. Het gevolg voor ons is ondanks we zo druk bezig waren, er eigenlijk niks uit handen is gekomen…dat we dan teleurgesteld zijn in onszelf! Terwijl we weinig tot niet naar de oorzaak kijken, maar wel het gevolg: onszelf zwaar aanrekenen. Onze oplossing: E.H.B.O. Oftewel Eerste Hulp Bij Onrust

Niet alleen voor ons, maar ook voor jou!

E.H.B.O.
Eerste Hulp Bij Onrust

Onrust, daar kunnen we niet altijd wat aan doen. Sommige oorzaken van die onrust hebben we niet in de hand, deze komen van buitenaf. Toch hebben zij invloed op ons. Waar hebben we dan wel invloed op? De mate waarin we die onrust toestaan om in ons lijf en hoofd te blijven. Graag delen wij onze “truc”, hoe wij onze onrust te lijf gaan en hoe wij onze EHBO, oftewel Eerste Hulp Bij Onrust, toepassen.

Hoe? Het is redelijk simpel en voor iedereen toegankelijk. Schrijf voor jezelf dingen en/of activiteiten op papier. Of zoals wij gedaan hebben, wij hebben er een speciaal doosje voor gekocht (ja, het oog wilt ook wat haha). Deze zijn voor nog geen euro te koop bij de Action. Daarnaast heeft dit doosje een plekje in het interieur gekregen, het lijstje waren we na een paar dagen al “kwijt” aan de andere papieren die gretig bovenop wouden liggen ;)

Eerste hulp bij onrust - Maiden Magazine blog
EHBO – Eerste Hulp bij Onrust Maiden Magazine blog

Vervolgens schrijf je een aantal dingen en/of activiteiten op die jouw hoofd tot rust laten komen. Die de aandacht weg trekken van datgene wat jou onrust geeft. Schrijf er een stuk op 10 op.
Wij hebben ze elk op apart een papier ter grootte van het kistje opgeschreven. Zodat het echte “gelukskaartjes” zijn.

Dit hoeven geen grote dingen zijn, het mag natuurlijk wel. Als jij opknapt van een wandeling van een uur (of wellicht langer en eerlijk is eerlijk jouw tijd laat dit toe. Wij adviseren natuurlijk niet om jouw afspraken of deadlines te laten vallen), dan dit op papier te zetten.

Wissel af met grote en kleinere activiteiten en dingen. Zodat je een keuze hebt in de tijd die je hebt en/of de tijd die je jezelf wilt geven. Wat wij op ons lijstje hebben staan in het doosje?
~ Creatief: verf, schilder, teken, plak, knip. Ga iets creatiefs doen! Geeft niet als het een halve dag in beslag neemt.
~ Instagram: scrollen, posten, liken, volgen, reageren en ontvlogen. Zet de wekker :)
~ Dansen: zet een Spotifylijst aan (denk 90’s hits) en ga even los. Los van gedachtes, los van planning, los van moeten.
~ Klassieke muziek: zet klassieke muziek op, ga liggen/zitten en zet alles eens “uit”.
~ Lucht: ga op de bank of het balkon zitten en neem de lucht eens goed in je op als je daar zit! Super ontspannend…
~ Friends dinner (deze is nu met Corona wat lastig): nodig een vriend(in) uit, ga dat nu plannen, om bij jou/haar samen te eten. Gezelligheid – ook in voorbereiding – is en maakt het verschil.

We maken vaak de fout dat we door moeten gaan, in plaats van dat we de onrust er laten zijn en de ruimte te geven. Door iets te gaan doen wat jouw ontspanning geeft, dit kan door bijvoorbeeld een kwartier te luisteren naar klassieke muziek. Of juist door inspanning en te gaan wandelen, ga je zonder bewust te zijn vaak innerlijk de strijd aan met die onrust en zal deze blokkade bij je verdwijnen of stukken minder zijn.

To-Do lijst
Mogelijk-te-doen lijstje – Maiden Magazine blog

Een to-do lijst is vaak ook zo’n trigger. En nee, wij beweren niet dat jij nu fout bezig bent als je juist lekker gaat op een to-do lijst. Maar wees er wel van bewust dat je jezelf een bepaalde druk oplegt.
Mocht je niet altijd lekker gaan op een to-do lijstje en zal je af en toe ook wel eens iets anders willen dan die dwangmatige lijstjes, dan hebben wij ook een andere optie voor je: mogelijk-te-doen lijstje.

Zo’n lijstje maak je met post-it’s en daar schrijf je de dingen op die je nog kan gaan doen. Ook in het geval van onrust kan dit een manier zijn om iets anders te gaan doen, plak er vooral ook activiteiten bij waar je blij van wordt of waar je je hoofd mee kan leegmaken.

Wij hebben ons mogelijk-te-doen lijstje op een deur geplakt in de keuken. Niet alleen bleven ze hier wel op plakken en op de muur niet. Daarentegen is deze deur staat niet meteen in het zicht voor mogelijk bezoek. Wel genoeg in het zicht dat we er zelf aan herinnerd worden. We komen enkele keren per dag in de keuken, in de koelkast of hebben juist de deurklink van deze deur in handen (zeker nu met Corona heeft het eten & drinken geen quarantaine haha). Daarnaast zorgt een vaste (plak)plek ervoor dat je meteen weet waar je jouw lijstje kan vinden.

Wissel ook hier weer af met grote en kleinere activiteiten en dingen. Zodat je een keuze hebt in de tijd die je hebt en/of de tijd die je jezelf wilt geven. Wat wij op onze post-it’s hebben geplakt op de deur?
~ Boek uitlezen (en dan ook nog een onderverdeling in de hoofdstukken die nog gelezen moeten worden. Zodat het in te delen is in tijd).
~ Tijdschriften in de brievenbus van een ander doen / deze opsturen.
~ Hal in de grondverf zetten.
~ 1x bloempot kopen, 1x potgrond kopen + bloemen & aardbeien planten.
~ Foto’s uitzoeken voor de fotowand.
~ Post pakketje afgeven bij het postkantoor.
~ Foto’s inplakken in het plakboek / fotoboek maken.
~ Kledingkast opruimen: kleding + schoenen uitzoeken.
~ Nieuw recept uitzoeken & koken.

Kijk en probeer uit wat het beste voor jou werkt. Haal de druk van jezelf af, door gewoonweg minder te moeten. Moeten we eigenlijk niet al zoveel? ;)

Voel je je eenzaam? Dit kun je doen tegen eenzaamheid

Voel je je af en toe eenzaam in deze bizarre tijd? Het lijkt soms wat onwerkelijk hè? Ondanks dat we er al 4 weken op hebben zitten. Je eenzaam voelen, je bent (waarschijnlijk) niet de enige. Viel het voorheen misschien niet zo op, onze beperking in vrijheid zorgt er voor dat we ons (zo af en toe) best wel eenzaam kunnen voelen.

Wij bij Maiden Magazine merken het we zelf ook. Ondanks dat we ons opperbest altijd konden vermaken thuis, ja de definitie huismuis is wel van toepassing. Toch, nu die kleine momentjes wegvallen om onder en met anderen te zijn. Even bij een familielid of vriendin langs gaan en in het gezelschap van elkaar zijn. Het gemak dat we hebben om te gaan en staan waar we willen. Nu dit er allemaal niet meer zo is, zorgt het er af en toe bij ons ook voor dat wij ons eenzaam voelen.

Voel je je eenzaam?
Dit kun je doen tegen eenzaamheid.

Maar dit gevoel is te doorbreken. Graag geven we jou 4 tips zodat ook jij jouw eenzaamheid kan doorbreken en dit gevoel (voor even) vaarwel kan zeggen.

1. Zoek contact

Aan de andere kant leven we gelukkig in deze tijd en is er op het gebied van contact met elkaar hebben een heleboel mogelijk. En nee, wij zijn ons er ook van bewust dat dit contact nog altijd een tikkeltje minder is – want ook zo is de afstand er en in sommige gevallen juist extra – dan het “ouderwetse” contact dat we voorheen hadden, toen de maatregels nog niet van kracht waren.

Bel wat vaker met vrienden, familie of zelfs met je buren. Waarschijnlijk ben je niet de enige die zich wat verloren voelt in deze onwerkelijke tijd. Schaam je hier niet voor, uitspreken dat jij je eenzaam voelt kan al enorm opluchten. En als jij je zo open stelt, zal de ander ook de ruimte voelen om zijn of haar gevoelens met jou te delen. Je zult dus niet alleen zelf een opluchting ervaren, maar de ander ook.

Kijk ook naar andere mogelijkheden die jouw omgeving biedt om met elkaar in contact te blijven. Bijvoorbeeld de mogelijkheden waarbij je contact hebt met mensen die je niet kent.
De bibliotheek in onze woonplaats bijvoorbeeld, gaat haar leden bellen nadat haar leden hadden aangegeven dat ze zich eenzaam voelden. De bibliotheek is voor hen een sociale plek voor jong & oud, waar zij naar toe konden en die is nu (ook) weggevallen.

Wellicht zijn er zulke initiatieven ook bij jou in de buurt? En mochten ze er niet zijn, hoe gaaf zal het zijn als een mooi inititief bij jou begint!? *wink,wink ; )*

2. Help anderen

Zijn er mensen in jouw buurt die de deur niet meer uit durven? Of mensen die juist nu zo hard nodig zijn en voor ons allemaal zó hun best doen om de wereld draaide te houden en hun vrije tijd nu erg kostbaar is?
Post een bericht in een Facebookgroep van de buurt, in de buurtapp, hang een papier op met jouw gegevens waarin je je hulp aanbiedt of breng dit rond in de buurt. Niet iedereen is te bereiken via sociale media, omdat ze er niet op zitten of jouw bericht net gemist hebben. Zo kun je voor anderen van betekenis zijn.

3. Leer jezelf te troosten

De andere kant van deze Corona tijd is dat je veel ruimte (en wellicht tijd) voor jezelf hebt gekregen. Dit heeft ook een mooi en positief effect vinden wij bij Maiden Magazine. Eerlijk, we vonden de wereld af en toe toch wel erg snel gaan en voordat je het wellicht in de gaten had ging je in diezelfde snelheid mee. Juist nu de wereld letterlijk & figuurlijk stil lijkt te liggen, kun je juist nu jouw eigen ruimte weer herdefiniëren. En dit kan juist heel klein zijn. Luister bijvoorbeeld naar mooie muziek. Houdt een dagboek bij – ben je eigenlijk niet zo’n type dat graag schrijft, kun je ook dagelijks 3, 4 of 5 dingen opschrijven waar je dankbaar voor bent.

Zorg ervoor dat je thuis een lekkere en fijne plek hebt, maakt hem desnoods, waar je je gekoesterd voelt. Of dit nu een plek voor je alleen is of dat er nog ruimte is/hoort te zijn voor de andere gezinsleden, dat is helemaal aan jou. Het gaat erom dat je je even geborgen voelt en een geluksmoment(je) ervaart.

4. Probeer het te accepteren om de eenzaamheid ook te verdragen

Helaas geldt ook in deze tijd: ‘Het is zoals het is’.
Hoe graag jij en ik zouden willen dat het niet zo is, toch hebben we ons nu eenmaal aan deze maatregels te houden. Je doet het niet (alleen) voor jezelf, maar vooral om te zorgen dat niet iedereen nu ziek gaat worden en de intensieve zorg die helaas noodzakelijk is bij dit virus, niet meer te dragen is voor het zorgpersoneel. En dat is eigenlijk nog maar het tipje van de ijsberg, er zal zo ontzettend veel druk ontstaan op onze gehele maatschappij dat we dit met zijn allen gewoon niet moeten willen.

Tevreden met jezelf zijn in je eigen gezelschap, ga de positieve kanten inzien en voelen. Het je maakt je minder onafhankelijk. Niet alleen voor nu, maar ook straks als “het normale” leven weer gaat beginnen. Probeer er een beetje aan te wennen. Zodat je je nu minder eenzaam voelt, maar dat je straks ook niet andere mensen of wellicht zelfs wel uitvluchten nodig hebt om dat gevoel van eenzaamheid maar niet te voelen.

With love Maiden Magazine, zwart hart, liefde, blog

Verzamel G-E-L-U-K

Voordat we het in de gaten hebben vliegen de dagen voorbij! We zijn druk, drukker, drukst met van alles en nog wat. Niet alleen op het werk moet alles kloppen, zoals we het in ons hoofd hebben.
Thuis geldt dit ook. Het gezin, het huishouden, de vriendschappen. Alles moet onderhouden worden. Soms met zo’n grote vaart dat we onszelf daarin met regelmaat best wel eens vergeten.

Daar willen wij bij Maiden Magazine een kleine verandering in aanbrengen, want tuurlijk halen we een hoop geluk uit ons werk, het gezin, de relatie en de vriendschappen. Maar wat we vaak vergeten is dat geluk eigenlijk in onszelf begint en niet gehaald hoeft te worden uit zoveel andere factoren. En hier willen wij graag even bij stilstaan en jou uitdagen om aankomende week eens te gaan genieten van klein geluk. Dat kleine geluk waar we niet (hard) voor hoeven te werken, maar dat er gewoon al is.

Verzamel G-E-L-U-K…

Waar klein geluk groot(s) in is!

We willen je graag vragen om eens bij te houden welke kleine dingen je gelukkig maken en dit eens een hele week lang te doen. Pak pen & papier (of een mooi boekje waarin je het gaat schrijven) en zorg dat je dit de gehele week bij je hebt. Het is een oefening in mindfulness, in opmerken wat er aanwezig is. En wat aanwezig is, dat hoeven we niet meer na te streven ;)

Hoe? Door komende week aandacht te schenken aan al jouw grote en kleine zintuigelijke ervaringen die jouw blij maken. Schrijf deze momenten op.

Denk bijvoorbeeld aan de geur van de verse koffie in de ochtend. De zonnestralen door de ramen thuis of op je werk. De glimlach van die ander, nadat je hem of haar een compliment hebt gegeven. Een vriendelijk gebaar van een ander naar jou toe.

Vaak vergeten we deze kleine momentjes van geluk. Juist ja, omdat we (er te) druk (voor) zijn. Lees jouw momentjes na deze week nog eens door en wij garanderen dat er vast weer een glimlach op jouw gezicht tevoorschijn komt. En wij hopen dat jij – en wij natuurlijk ook, we zijn er net zo schuldig aan – in de toekomst onbewuster (of doorgaan met het noteren mag natuurlijk ook. Leuk zelfs!) de kleine momentjes van geluk tot je neemt en hier dan ook tijd & ruimte aan geeft.

With love Maiden Magazine, zwart hart, liefde, blog

With Love,
Maiden Magazine

Het jaar 2019 is voor….

Een nieuw jaar, een nieuw boek.
Tenminste dat is wat ons min of meer al jaren door zowel tv, radio, tijdschriften en kranten wordt voorgeschreven. De hoogtepunten van het afgelopen jaar, daar konden we op social media niet omheen. Ook wij hebben de laatste dagen van 2018 door social media gescrolld en de ‘Best Of Nine’ vlogen ons op de oren. En we zijn nog maar net in het nieuwe jaar en je hoeft maar iets open te slaan of het gaat over gezond of sportief het nieuwe jaar in gaan.
Werd of word jij hier stiekem ook niet (een beetje) moe van? Wij bij Maiden Magazine wel een beetje. Eerlijk gezegd.

Het jaar 2019
is voor…

Wat ons opvalt is dat we eigenlijk een soort van stappen aan het nemen waren om het vrouwelijk lichaam, in al haar vormen, maten en verschijningen te accepteren. Dat lijkt nu wel in december en in januari te niet gedaan te worden.
Een body-issue de laatste maand van het jaar? Folders die volstaan met sportkleding en -attributen?
Helaas, kunnen we de voornemens in het nieuwe jaar nog niet helemaal loslaten en tot onze grote spijt staat het afvallen en het “lekker in mijn vel zitten” vaak nog in de top 3 van deze nieuwjaarslijstjes.

Wat ons de afgelopen weken ook is opgevallen, de vele ‘Best Of Nine’ die gedeeld zijn op social media. En nee, wij zijn niet verbitterd hier bij Maiden Magazine en we snappen echt wel waarom je graag stil wilt staan bij je hoogtepunten van het afgelopen jaar en dat deze hoogtepunten een huwelijk, geboorte, een lekkere vakantie of iets op zakelijk gebied is geweest.
Toch gaven deze ‘Best Of Nine’ post ons het gevoel dat dit de nieuwe variant is van “hoe het hoort in de media” en een beetje een eenzijdig beeld afgeven, door de hoeveelheid ‘happiness’ online.

Een eenzijdig beeld van geluk. Wij vroegen ons dan ook af wat de hoogtepunten waren met betrekking tot wat je voor een ander heb gedaan of wat een ander voor jou heeft gedaan? En welke tegenslag of dieptepunt van het afgelopen jaar heeft je een nieuw inzicht gegeven?

Met dit in ons achterhoofd, hebben wij dan ook besloten om voor 2019 geen grote goede voornemens op te stellen. Naast het feit dat het (drukke) alledaagse leven deze voornemens al snel inhalen en naar de achtergrond en de vergetelheid drukken. Willen we het komende jaar meer stilstaan bij kleinere dingen in ons leven:

  • Vaker boeken lezen
  • Meer dagen bewust even niks doen, door minimaal één dag per maand te leven zonder plan
  • Meer tijd besteden aan vriendschappen + familie & mensen extra aandacht geven
  • Nieuwe dingen leren
  • (vaker) Iets doen voor een ander
  • Luisteren. Naar mensen, naar muziek, naar de natuur
  • (meer) Bloemen voor mezelf kopen
  • (meer) Naar plekken gaan die ons blij maken of die we (willen) ontdekken
  • (meer) Tijd vrijmaken voor iets waar we gelukkig van worden
  • Nieuwe recepten uitproberen
  • Dagdromen
  • Geld uitgeven aan een belevenis. In plaats van aan spullen
  • Meer iets met de handen doen, om zo het hoofd leeg te maken

Geen geheel nieuw boek voor ons, waarbij men in het nieuwe jaar op de 1e frisse pagina begint. Maar verder schrijvend in het oude boek van 2018, waarbij we nieuwe pagina’s vol willen schrijven met rust, ruimte, warmte, me-time, familie & vrienden en leermomenten.
Het is tenslotte ook niet zo dat met het verlopen van de de 31ste, alles van het oude jaar ophoudt en datgene wat er in 2018 speelde er ineens niet meer is op de 1ste van het nieuwe jaar. Helaas werkt het leven niet zo en zullen veel dingen vanuit 2018 meegenomen worden naar 2019. Of we het nu willen of niet.

Maiden Magazine: wie zijn wij?

In de vorige blogs Lets meet Maiden Magazine en Lets meet me: in 39 vragen nam ik je al aardig mee op deze tour achter de schermen bij Maiden Magazine. Maar naast hoe ik tot Maiden Magazine ben gekomen, wil ik je graag meer vertellen over de intenties achter Maiden Magazine.
Want ook ik snap wel dat jij het vast oké vindt voor mij dat ik creativiteit miste in mijn leven en daardoor ben gaan bloggen, maar wat heb jij daar aan?

Maiden Magazine: wie zijn wij?

Daar geef ik je helemaal gelijk in en die mening deel ik. Zo’n leuk, spannend, interessant veel te delen leven had ik nou ook weer niet ;). Naast dat ik zeker weten in het begin niet op dat “podium beklimmen” zat te wachten, was ik van mening dat er genoeg vrouwen zijn die ook een verhaal hebben die verteld mag worden. En in sommige gevallen zelfs verteld moet worden.

De vrouw van nu.

Ondanks dat de jonge vrouw van nu ondernemend is en we gelukkig vele mogelijkheden hebben om onze levens te leiden zoals we het zelf graag willen. Doordat we met een stuk minder “sociale regeltjes” hebben te dealen dan onze vrouwelijke voorgangsters en hierdoor het geluk aan onze zijde hebben dat wij minder te maken hebben met die van tevoren bepaalde hokjes waarin we zouden moeten leven.
Ik zal bevoordeeld vroeger met mijn 31 jaar, single en kinderloos al bestempeld zijn als oude vrijster en opgegeven zijn voor een toekomst met man en kinderen.

Dat dit vrije leven en het doen en kunnen wat we zelf willen niet meteen garant staat voor het ultieme geluk, dat ondervinden vele van ons. Zo heeft onze generatie haar eigen ziektes en kwaaltjes, zo door de jaren heen. Wat mij echter opviel is dat deze problemen, groot of klein, buiten de deur absoluut geen ruimte mochten innemen.
Het leek wel alsof wij vrouwen naar buiten toe stoer & sterk moesten zijn. De termen #girlboss en #powerwomen vlogen ons om de oren: succesvol moest je zijn. Het “perfecte” leven werd tentoongesteld op Instagram en de innerlijke gevoelens, vooral de negatieve, die mochten er niet zijn. Leek wel.

De kracht & gedachte achter Maiden Magazine.

Ikzelf heb altijd met verbaasde interesse naar dit fenomeen onder vrouwen gekeken en heb mij geregeld afgevraagd hoe dan!? Hebben zij dan nooit eens last van die onzekerheid, twijfels, niet weten welke kant op te gaan, faalangst?
Want dit waren wel enkele eigenschappen die in het donkere gedeelte van mij huisde en gedurende de jaren heb ik verschillende workshops gevolgd waarbij ik gelijkgestemde vrouwen trof onder die laag die hoog werd gehouden.
Deze herkenning en tegelijkertijd openlijke ontkenning in de samenleving en onder vrouwen, vond ik een mooie aangelegenheid om niet alleen mijn donkere gedeelte aan te pakken maar ook dé reden om andere vrouwen wakker te schudden en hopelijk voor hen dat kleine zetje te mogen zijn en te geven dat zij ook over hun eigen drempel durfde te gaan stappen.

Maiden Magazine is daarom een merk dat staat voor op haar eigen manier in het leven staan, zelfbewust te zijn en jezelf durven te zijn. Dit allemaal met een flinke dosis zelfspot (tenminste dat hoop ik te bereiken met mijn eigenwijze humor :P).

Blog categorieën op Maiden Magazine.

Al enkele jaren hoor ik dat als men online een blog heeft, dat je je moet beperken tot één niche. Helaas, zit er in mijn genenpakket ook de eigenschap “tikkeltje” eigenwijs en heb ik besloten om hier met Maiden Magazine niet in mee te gaan. Tuurlijk, ik wil graag groter worden met Maiden Magazine en dan zal het handiger zijn om inderdaad voor 1 categorie/onderwerp te gaan en daar hard voor te werken om daar dan in te groeien.

Maar ik ben van mening dat het leven zo niet is. Als ik al naar mezelf kijk ben ik zo’n wirwar van dingen die ik leuk vind en zijn mijn interesses behoorlijk breed te noemen. Om mij heen kijkend ben ik niet de enige en is de vrouw van nu gewoonweg een vrouw met een behoorlijk breed scala aan kwaliteiten en interesses. En dat mag, dat kan en doen we gewoon. Vandaar dat de onderwerpen die jij terug kan vinden op Maiden Magazine ook breed is, net zoals het ondernemende leven van de jonge vrouw. De belangrijkste pijlers van ons online magazine zijn:

  • lifestyle
  • travel
  • liefde
  • vriendschap
  • muziek
  • fashion
  • lezen
  • natuur

Kortom: het leven.

En hopelijk kan ik mijn doel voor Maiden Magazine bereiken, door jou te inspireren, te stimuleren en aan te moedigen om het hele pakketje JIJ te omarmen. Zodat jij als lezer van Maiden Magazine (#dankbaar voor Maiden’s volgers) jouw eigen (levens)stijl ontdekt, ontwikkeld en gaat volgen. Daar zijn we nooit te oud voor! Dat is ook precies wat ik zelf ook doe achter de schermen bij Maiden Magazine en in dat gedeelte van zelfgroei neem ik jou maar al te graag mee.

“Laat zien wie je bent, want jij bent geweldig!”

Maiden Magazine wie zijn wij? Infographic

 

 

Let’s meet me: in 39 vragen

Hallo!
Ben jij nieuwsgierig (of wellicht al geweest met eerdere bezoekjes) naar wie er nu achter Maiden Magazine zit? Dat kan ik me, nadat ik hier op gewezen was als tip, goed voorstellen. In eerste instantie hoefde voor mij het niet zo met mijn kopke pontificaat op internet, maar nu een aantal jaar verder is het geen bergachtige drempel meer. Vandaag, bij deze wil ik mij graag voorstellen aan je.
Aangenaam, mijn naam is Brenda van der Greft. De Pinky & the Brain (Jep, ben zowel beide muizen:P) achter deze blog en stel me graag voor aan de hand van het beantwoorden van niet alledaagse vragen. Waarom? Leek me gewoon leuk ;)

Let’s meet me in 39 vragen

  1. Slaap je met je raam open of dicht?
    Nou, allereerst moet ik even bijdehand gaan doen: mijn slaapkamer heeft geen raam. Ik zal dat de deur open moeten zetten naar het balkon. Omdat ik lekker 3 hoog woon is het geen enkel probleem om de deur open te houden als ik slaap. In de zomer slaap ik wel met de deur open, omdat het best wel warm kan worden in mijn appartement. In de winter echter, slaap ik het liefst met alles potdicht en ben in de winter wat dat betreft echt een koukleum en het het liever subtropisch dan een “verstandig koele slaapkamer”.
  2. Neem jij de shampoo/conditioner flesjes uit een hotel mee?
    Nee, ik neem deze hotelspullen niet mee. Op mijn bucketlist staan echter nog wel de hotel pantoffels ;). Deze zal ik dan wel lekker meenemen uit een hotel. Waarom? Stiekem voor het luxe gevoel. Om terug te komen op de flesjes: deze zijn of op met mijn hotel bezoek of ik gebruik ze totaal niet. Omdat, ik nogal een flinke en dikke bos met haren op de kop het geërfd en dan heb ik of  alles nodig wat in zo’n klein flesje zit. Maar vaak is het beter op mijn eigen shampoo te gebruiken, zodat het niet de volgende dag als ik het hotel uitloopt een kop met stro is geworden.
  3. Heb je ooit een verkeersbord gestolen?
    Nee, heb ik nog nooit gedaan en ga ik in de toekomst waarschijnlijk ook niet doen. Onnodig naar mijn mening (past niet in mijn interieur ook nog eens :P) en daar ben ik wellicht toch iets te braaf voor haha.
  4. Gebruik jij post-it notes?
    Jep, I LOVE POST-ITS. Om even snel iets op te krabbelen (wat geregeld dan weer kwijtraakt) of om er iets op te krabbelen in dit aan “mijn plank” te plakken. Mijn plank = een houten plaat welke in mijn kantoor thuis tegen de muur staat waar ik allerlei dingen voor zowel sfeer, reminders en ideeën opplak. Voorheen deed ik dit op mijn muur, maar in het verleden heeft dat wel eens gezorgd dat ik er plekken op de muur kwamen waar géén verf meer aan zat. (lelijk!)
  5. Heb je sproeten?
    Nee, ik heb geen sproeten. Al vind ik het zonde dat mensen die wel sproeten hebben, deze vaak wegwerken onder een laagje make-up. Sproetjes zijn juist zo mooi! Ik heb het mindere geluk dat ik een snor en (hoe ouder ik word #ouderdomskwaaltje!?) donkere haren op de kin heb. Jep, haren dus géén baard (thank-god). Naast de flinke haardos, heb ik die haren wat lager ook mogen erven. Deze keer van mijn oma.
  6. Lach je altijd op foto’s?
    Ligt aan de categorie foto: bij selfies vaker dan als iemand anders de foto maakt. Allereerst sta ik zelden op een foto’s die een ander maakt. Sta ik er, omdat ik het of te laat in de gaten heb of ik word soort van verplicht op de foto te gaan dan sta ik er meer met een boer-met-kiespijn-lach op. Zó ontzettend ongemakkelijk! Ik roep altijd dat ik een vorm van selfie-fotogeniek ben haha.
  7. Heb je ooit geplast in de bosjes? En gepoept?
    Guilty! Wie niet!? Als kind heb ik wel eens geplast en gepoept in de bosjes, langs de snelweg op weg naar Frankrijk bij de parkeerplaats. Als er geen toilet (nou ja de typische Franse gat in de grond toilet) aanwezig was op de desbetreffende parkeerplaats. Als groter kind en volwassen vrouw heb ik nooit geplast of gepoept in de bosjes. Gelukkig beschik ik over een goede blaas, die redelijk te regelen is.
    Wat mij vroeger wel vaak overkwam, is dat ik van de spanning en zenuwen met verstoppertje best vaak in mijn onderbroek had geplast. Zelfs toen ik al lang en breed zindelijk was. Meespelen met verstoppertje ben ik dus al vrij snel mee gestopt ;)
  8. Dans je wel eens terwijl er geen muziek op staat?
    Ik hou van dansen! Toch moest ik goed nadenken of ik wel eens dans terwijl er geen muziek op staat. Ja, vast wel eens een keer als ik onder vriendinnen ben. Maar ik doe toch liever mijn dansjes (prima ballerina dansjes, Timor Steffens-look-a-like dansjes, hysterische rare dansjes) toch liever op en met muziek. En dan heerlijk alleen, als niemand het ziet. Al is dit “niemand-het-ziet” wel eens mis gegaan en heeft mijn broer en zijn vrienden (hallooooo zijn vrienden!?) mijn danskwaliteiten ook eens gezien toen ze mij betrapte in de woonkamer, toen we nog allemaal thuis woonden.
  9. Bijt je op je pen?
    Niet meer. Na talloze keren of viezig plastic of stukjes potlood in mijn mond gehad te hebben EN eens rondgelopen te hebben met een inkt-smoel (na het kapot bijten van een pen en ging er niet zo 1-2-3 meer vanaf) heb ik dit wel soort van afgeleerd.
    Vind het trouwens ZO smerig als je een pen van iemand anders krijgt en die is dan afgekloven. Dus 3 redenen voor mij om het niet te doen ;)
  10. Kun je zeilen?
    Nee, ik kan niet zeilen omdat ik het nog nooit gedaan heb. Echter lijkt het me wel heel gaaf om dit te kunnen! Naast dat die grote zeilschepen echt machtig prachtig zijn, het lijkt me heerlijk om letterlijk de wind in de zeilen te hebben en hierdoor meegevoerd te worden.
    Ik ben wel opgegroeid met boten (mijn opa had een sloep) en water. Ik zal (toekomstdroom) heel graag een eigen boot willen hebben. In Cuijk waar ik woon, is ook veel watersport en ik woon op nog geen 5 minuten van het water. Varen geeft zo’n lekker gevoel: de wind door de haren, de deining van de boot en de prachtige natuur waar je doorheen vaart. Dat is echt een geluksgevoel voor mij en lastig te beschrijven, maar het geeft mij rust en een ontzettend vrij gevoel.
  11. Hoe groot is jouw bed?
    Mijn bed is 2 meter bij 2 meter. Lekker groot. Lekker voor mezelf en dus genoeg ruimte om te zeesterren in bed. Mijn bed is ook net iets hoger dan het gemiddelde bed, want ik erg prettig vind om in en uit het bed te stappen. Mijn nichtjes echter zijn al een paar keer uit mijn bed gevallen, omdat ze niet ingeschat hadden dat die hoger dan normaal is.
    Mijn bed is echt mijn ‘safe heaven’ en als ik me niet goed voel of niet lekker in mijn vel zit, dan ben ik hier te vinden. Het is ook echt mijn plekje. Met als gevolg dat er niet jan en alleman in hebben gelegen ;)
  12. Wat is je favoriete liedje deze week?
    Laat ik het even wat breder trekken: mijn favoriete muziek deze week is het nieuwe album van All Saints ‘Testament’. Dit album heb ik van de week ontdekt en draai het helemaal plat op Spotify.
    Aanrader!
  13. Mannen die roze dragen?
    Voorstander! Al kijk ik weinig van “aparte” fashion op. Ook een man mag wat mij betreft over de top gaan. Ik hou ervan! Zeker als diegene totaal een eigen stijl heeft. Dat kan ik alleen maar waarderen. De mannen (en ook vrouwen stiekem wel) kunnen in Nederland wel wat meer
    fashion-pit gebruiken. Oké, het is een smaak dingetje…Maar ik houd wel van de “gelikte Italiaan”.
    Dus ja roze. Dus ja pak. Dus ja mannelijke loafers.
  14. Waar zou jij je schat begraven als je er een zou hebben?
    Als ik een schat zal hebben, dan zal ik deze eigenlijk niet begraven. Iets van waarde (en dit hoeft niet alleen waarde in geld te zijn hoor) dan heb ik het liefst zichtbaar. Zodat ik er dagelijks een blik op kan geven en dankbaar voor kan zijn dat ik een schat bezit.
    Mijn grootste schat op dit moment die ik graag zal willen hebben? Materialistisch gezien: een Mini. Dit is echt mijn droomauto.
  15. Wat drink je bij het avondeten?
    Dat ligt eraan en ik weet het, het is echt slecht maar als ik alleen ben en voor mezelf gekookt heb dan drink ik vaak niks bij het avondeten. Ik heb echt een ding met drinken en drink ook veels te weinig op een dag. Die aanbevolen 2 a 3 liter red ik bij lange na niet! Ik vergeet gewoonweg te drinken. Dit heeft er altijd al ingezeten, als kind ben ik zelfs een keer uitgedroogd geweest.
    Mocht ik bij mijn ouders eten, dan zijn dat meerdere glazen melk.
  16. Wat is je favoriete eten?
    Uit eten. Ik ben eerlijk gezegd totaal géén goede kok. Zelfs het onmogelijke laat ik nog zwart worden. Met gemak. Op zich hou ik wel van koken, maar ik ben zo snel afgeleid met koken en voordat ik het dan weet (nou ja ruik) is het te laat.
  17. Welke film kun je keer op keer kijken en word je nooit zat?
    Mijn all-time-favo film is toch echt wel de ‘Notebook’. Als zovele waarschijnlijk…
    Echter heb ik sinds dit jaar een gedeelde 1e plek als antwoord op deze vraag: ‘The Greatest Showman’. #nietstoren als ik 1 van deze 2 films opzet ;)
  18. Wie is de laatste persoon die je een kus hebt gegeven?
    Tip 1: vergeet NIET de naam van je date! Dan zie je hem zeker weten na een leuke date niet meer terug ;)
    De laatste persoon die ik een kus heb gegeven, was dus deze man waarmee ik op date was en waarvan ik nu óók niet op zijn naam kom.
  19. Ben je ook een scoutingmeisje geweest?
    Yes! Ik heb enkele jaren bij de scouting gezeten, toen ik nog met mijn ouders, broer en zusje in Nijmegen woonde en hoorde tot de groene-blouse-club (waarbij ik een rode met zwarte bies clubdas had.) Ik heb toen ik kleiner was verschillende dingen uitgeprobeerd wat sporten en activiteiten betreft. Scouting was daar 1 van en daar ben ik toch blijven hangen. Insiderstip: scouting is ECHt een stuk minder truttig en burgerlijk dan je in 1e instantie denkt. Je leert er een hoop en is vele malen leuker dan de vooroordelen dan je denkt!
  20. Wanneer heb je voor het laatst een brief geschreven?
    Een brief? Oh, dat is zeker weten wel meer dan 15 jaar geleden! Met mijn 1e liefde, schreven we samen brieven naar elkaar. Om te lezen als de ander naar huis was. Later is dit veranderd in mailen naar elkaar.
    Het enige wat een beetje in de buurt komt is het schrijven van een kaart wat ik dit jaar nog heb gedaan. Wat ik eigenlijk meer zal willen doen. Goede reminder deze vraag!
  21. Heb je ooit een boete voor te hard rijden gehad?
    Nee, ik heb nog nooit een boete gehad voor te hard rijden. Echter wel door het rijden door rood. Omdat remmen in mijn opinie op dat moment niet meer ging en dan zal mijn medepassagier met haar tanden in het dashboard zitten. Niet echt ideaal om zonder of wat missende tanden bij de bios aan te komen. Het meest domme is echter wel: geflitst bij de oudste flitspaal in Nijmegen. Deze flitspaal stond er al toen de Romeinen de stad stichten, onderhand en iedereen weet die wel te staan en dus NIET geflitst te worden.
  22. Het lekkerste ontbijt?
    Heb niet speciaal iets wat dan op brood, in de yoghurt of op tafel moet staan. Ik vind het lekkerste ontbijt een ontbijt die je niet snel wegwerkt in je eentje, maar gezellig met meerdere mensen aan tafel en dan er gezamenlijk gezellig de tijd ervoor nemen.
  23. Hoe laat ga je naar bed?
    Dit verschilt heel erg, ik zal hier eigenlijk meer ritme in moeten krijgen. Alleen al voor mezelf. Maar ik ben een avondmens en kan zo maar ineens een energie boost krijgen en dan nog van alles willen doen. Of ik lig heerlijk verdiept in een boek op bed en dan kan de klok ook ongestoord doortikken.
  24. Ben je lui?
    Jep. En tegelijkertijd ook weer niet. Ik ben lui, als het kan en mogelijk is. Waarom niet? Ik ben niet lui als het neerkomt op aanpakken en werken. Dat heb ik niet meegekregen in en met mijn opvoeding.
  25. Hoe ging je verkleed tijdens carnaval als klein kind?
    Vogelverschrikker! Haha, ja echt. Met stok en al en dat jaar werd ik ook nog prins carnaval van de school. Vogelverschrikker-prinses :P
  26. Heb je een tijdschrift abonnement?
    J-A. Dit is nou echt mijn verslaving! Na telkens teveel geld uit te geven aan de kassa in de supermarkten en me laplazerig aan het sjouwen was met stapels tijdschriften, heb ik me op de tijdschriften die ik altijd kocht een abonnement op genomen. Heer-lijk!
  27. Ben je koppig?
    Nee. Ik!?
    Ja dus ;)
  28. Zing je in de auto?
    Ik treed op in de auto. Zingen, dansen…That’s me.
  29. Wanneer heb je voor het laatst een portretfoto laten maken?
    Basisschool. Bij de schoolfotograaf, als je spreekt over een echte portretfoto. In het fotohokje, als je spreekt over de verplichte foto voor je paspoort, aangezien dat ook een portretfoto min of meer is.
  30. Vind je kerst stressvol?
    Ja! En dan heb ik nog wel het “geluk” dat ik single ben en niet 2 dagen ram vol zit met familie en schoonfamilie. Ik moet me ook heel erg inhouden om niet ontzettend grote ogen op te zetten als ik van andere mensen hun kerstdagen hoor met gescheiden ouders & schoonouders. #help #hsp
  31. Wat wilde je vroeger worden?
    Was ik dit maar! Of had ik maar van jongs af aan een bepaalde wens (of drang) in het willen worden als ik later groot ben. Was er als kind al een klein beetje jaloers op, zulke mensen die dit wel wisten. Zij konden in mijn ogen dan ook gericht naar hun doel in het leven toewerken.
  32. Ooit danslessen gehad?
    Jep, ik heb op ballet gezeten. Niet lang en maar 1 uitvoering waar ik EN een jongen EN de achterkant van een ezel was. Je begrijpt al: dikke streep door prima ballerina kunnen zijn.
  33. Ooit een spellingswedstrijd gewonnen?
    Nee, wel een voorleeswedstrijd. Nou ja gewonnen, ik was één ronde verder en regionaal geloof ik was wat ik haalde en toen hield het voor mij en mijn voorleeswedstrijd op.
  34. Heb je ooit gehuild, omdat je zo gelukkig was?
    Ooooit!? Tranen & ik, wij hebben een soort van relatie. Soms hou ik van ze en soms haat ik ze. Als HSP’er ervaar ik gevoel en emotie op een vergrote schaal en ja ik huil om een hele waslijst aan dingen. Mijn toppunt van gelukkig zijn in combi met huilen? De eerste keer mijn nichtjes nadat ze net geboren waren in de armen hebben. #mijnlievelingen
  35. Ooit verliefd geweest?
    Ja. Op mijn 1e liefde, mijn nichtjes, mannelijke klasgenootjes op de basisschool, tassen en schoenen.
  36. Thee of koffie?
    Team Thee.
  37. Heb je ooit plastische chirurgie gehad?
    Ja, het valt onder plastische chirurgie mijn borstverkleining. Nieuwsgierig naar mijn ervaring? In mijn column Hallooo, ik ben meer dan tiet! lees je meer over mijn keuze voor plastische chirurgie vanuit een haat/liefde verhouding met mijn borsten jarenlang :).
  38. Kan je haken of breien?
    Nee, al heb ik wel boeken hierover thuis om dit mezelf te gaan leren. Moet er eigenlijk maar eens tijd voor maken en het leren, haken en/of breien.
  39. Wil je kinderen?
    Ik ben echt dol op mijn nichtjes en andersom zijn de meeste kinderen (instant) ook dol op mij. Mijn directe antwoord op de vraag of ik kinderen wil = Ja, als het me gegund is maar dan zal ik wel een goede relatie willen hebben waarin hij mij wat betreft de kinderen goed aanvult, aangezien ik een HSP’er ben en wat energie betreft niet 24/7 aan kan staan.

 

Heb jij nog andere vragen die je mij graag zal willen stellen? Dan mag en kan natuurlijk. Er is 1 mogelijkheid door te reageren onder deze blog, maar een mail naar info@maidenmagazine.nl sturen mag ook altijd. (Of via een DM op Instagram Maiden Magazine, mag natuurlijk ook) Leuk zelfs!
Hopelijk heb ik een begin kunnen maken met het voorstellen van mijn verschillende kanten ;)

 

With love Maiden Magazine, zwart hart, liefde, blog

With Love,
Brenda
&
Maiden Magazine

 

 

Let’s meet Maiden Magazine

Een tijdje terug had ik een leuk gesprek via de Instagram van Maiden Magazine, waarbij ik geattendeerd werd op het feit dat er weinig informatie over mezelf te vinden was. Dat mijn hoofd zo af en toe wel voorbij ploft op Insta, maar daar bleef het dan ook bij. De wie, wat en waar werden nauwelijks volgens deze (blog)tipgeefster beantwoord.
Dit leuke gesprek heeft mij aan het denken gezet en ben ik zelf ook tot de conclusie gekomen dat ze gelijk heeft en dat het tijd werd om jou als Maiden lezer mee te nemen op een backstage tour ;)

Let’s meet Maiden Magazine

Zo’n 3 jaar geleden, in augustus 2015 durfde ik dan eindelijk de stap te zetten om mijn gevoel en passie achterna te gaan. Zoals vele generatie-einde-alfabet jong volwassenen kamp ik terugkijkend op de jaren al met een burn-out. Op dat moment was er nog weinig sprake van een weigerend lichaam gelukkig, maar de eerste treden van de welbekende burn-out trap had ik al genomen en lag de burn-out bovenaan de trap wachtend op de loer.

Ik miste iets in mijn leven. Vroeg me ook af wat het was wat ik dan miste en de vraag of de gedachtes hoe ik dit überhaupt ging aanpakken, daar was ik nog niet mee bezig. Maar het feit dat ik iets in mijn leven miste dat stond wel al boven water: ik miste creativiteit.
Er zijn vele vormen van creativiteit inderdaad, maar bij mij was dat toch echt wel schrijven. Dit begon als klein meisje al, op de basisschool. Elk jaar met de Kinderboekenweek pakte mijn toenmalige school groots uit. Naast dat de school totaal “verkleed” werd in het jaarlijkse thema, kregen we in de bovenbouw ook bezoek van schrijvers. Dit was echt mijn week als kind. De schrijvers fascineerde mij en de opdrachten die we op school kregen tijdens deze week, nou ik leefde helemaal op!

Grappig feit: de bibliotheek heeft in haar collectie een boek geschreven door mij, als basisschool guppie.

Oké, dit feit zal ik even moeten herformuleren, zodat jij het ook gaat snappen. Eén van de opdrachten in de bovenbouw was om een boekbundel met zelfgeschreven verhalen door alle leerlingen uit mijn klas te maken. Deze is uiteindelijk echt gebundeld tot een boek en kreeg een mooie plek in de bibliotheek in de wijk waar ik toen woonde.
(Of dit boek er nog steeds ligt? Geen idee, zal vast wel niet….Wel nieuwsgierig naar, maar weet de titel van het boek niet meer. Misschien eens een poging wagen als ik weer eens in Nijmegen ben.) Maar ik blijf zelf nu 22 jaar later nog steeds een beetje trots op dit feit.

Dus het werd mijn grote passie: schrijven. En in 2015 werd schrijven vergemakkelijkt door de vele blogs die al online te vinden waren. Mijn 1+1 was een makkelijke optelsom: mijn passie + een eigen blog.

Maiden’s grote inspiratiebron

Ik was wel al maanden met allerlei knipsel met ideeën, voorbeelden en inspiratie aan de gang. Het plaatje in mijn hoofd had ik al helemaal zitten, alleen ik kon die vertaling van mijn hoofd niet naar de werkelijkheid omzetten.
En zoals het gaat met van zulke ideeën waar je onzekerheid zo heerlijk de hand op weet te leggen, verdwijnen die ideeën in de ijskast. Waar ze blijven liggen of waar ze bij geluk de ijskast weer worden uitgehaald.

Ik werd op het moment dat je het minst verwacht geconfronteerd met mijn in de koelkast belandde ideeën, namelijk door het overlijden van mijn opa.
Mijn opa is dan ook DE grote inspiratiebron (en diegene die, hoe raar dit even klinkt, mij een schop onder mijn kont gaf) voor het geloven in mijn droom: schrijven.

Mijn opa had helaas te horen gekregen dat kankercellen zijn lichaam aan het veroveren waren en zo eigenwijs als de (vooral) mannelijke generaties voor ons zijn, gaan zij zelden naar een dokter. Alleen als het echt moet. Dit was bij mijn opa ook zo het geval. Tijdens een onderzoek in het ziekenhuis kreeg hij en wij als familie te horen dat de kanker al in een ver gevorderd stadium zijn lichaam hadden overgenomen.
Omdat artsen natuurlijk geen uitspraken kunnen doen over het tijdsbestek dat de ziekte het van een lichaam wint. Na een week was zijn achteruitgang al zo ver ingezet dat hij medische hulp nodig had die hem thuis niet gegeven kon worden. Helaas is hij niet lang erna overleden.

Ik ben van mezelf een behoorlijk nieuwsgierig persoon, toch wist ik vrij weinig van mijn opa af. En dat dit zo was, dat werd bevestigd toen ik in mijn eentje zijn zolder ben gaan opruimen. Ik ben een vrij emotioneel persoon en vind het op zo’n moment dan fijn om op mezelf te zijn en op mijn manier het overlijden van mijn opa te verwerken. Door op zijn zolder door zijn bewaarde spullen te gaan.

Waar ik altijd, opgroeiend als kind, het gevoel had dat ik anders was dan de rest en weinig connectie dacht te hebben met mijn familie als in het delen van genen. Oké mijn uiterlijk is bijna 1-op-1 mijn broer, dat was wel een bevestiging, maar meer het delen van genen in interesses en passies. Er is verder niemand creatief. Blijkbaar is dat gewoonweg 1 generatie overgeslagen en heb ik dat van beide opa’s en oma’s mogen erven. Zo ook de passie van het schrijven.

Inspiratie ontstaan Maiden Magazine schrijven bloggen

 

Hoe ik daar achter kwam?
Simpelweg door het vinden van dit krantenknipsel. (hier links op de afbeelding)
Een krantenknipsel welke mijn opa zelf geschreven had voor de krant op 8 mei 1956.

Mijn opa die ook schrijft!? Mijn opa die wel journalist was voor een krant!? Mijn opa, die eigenlijk de voorganger van een reisblogger was, door voor de krant te schrijven over de zakelijke verhuizing naar Nieuw Guinea.

Mijn opa die mij letterlijk mijn droom in mijn handen duwt. Nou ja, eerder figuurlijk want hij was er natuurlijk niet bij.
Een groter voorteken dan dit kon ik gewoonweg niet krijgen, dat ik op mijn gevoel verder moest gaan varen en mijn dromen uit die koelkast te gaan halen!

Van idee naar webblog

Leuk een (ontdooit) idee, maar dan heb je nog de uitvoering van dit idee voordat ik kon gaan bloggen. Van ict-achtige dingen had ik echt totaal géén benul! Waar te beginnen dan? Ik was begonnen op Bloglovin’ met het maken van een website. Echter heb ik dit niet doorgezet. Ik, de erg kritische ik vond het totaal niet professioneel eruit zien wat ik bij elkaar had gefröbeld en had daardoor de handdoek in de ring gegooid.

Totdat mijn schoonzus mij erop attendeerde dat ik eens in mijn omgeving moest gaan kijken of er niet toevallig mensen waren die mij konden helpen met deze eerste horde.
Laat dit nu ook meteen dé beste tip geweest zijn van mijn schoonzus (met betrekking tot het opstarten van mijn blog. Gaandeweg de jaren tovert zij nog meer geweldig goede tips uit haar bohemian flaphoed), want ik hoefde geeneens ver te zoeken naar iemand die wel professioneel uitziende websites kon bouwen. Namelijk in de vriendenkring van mijn broer zit iemand die zowel mijn website kon bouwen als mijn logo kon ontwerpen.
Nog zo’n “klein” probleem: ik had hem wel uitgetekend, maar tja dat was zeker weten niet professioneel genoeg. Horde 2.

Na deze 2 hordes genomen te hebben, website en logo klaar kon ik aan de slag. Zul je denken he…
Nee, het heeft zelfs nog bijna een jaar geduurd voordat ik mijn eerste blog online stond. Namelijk op 5 juli 2016 kwam deze online. Het ging over mijn vakantie in een heerlijke huisje op het strand van Julianadorp aan zee, welke ik alleen had doorgebracht.

Tijdens deze vakantie is de knop omgegaan dat als ik creativiteit mistte, ik deze zelf moest gaan vullen en dus aan de slag moest gaan met de website die ik bijna een jaar geleden had laten maken en waar ik mijn gespaarde geld toen in had gestoken. Dat was ook niet voor niks, hield ik mezelf voor toen ik de 3e horde nam: onzekerheid.

Niet perfect, maar wel vanuit liefde aangenaam kennis te maken

Website was er, logo was er, enkele blogs waren er, maar toch kwam mijn blog door mezelf nog niet goed van de grond. Of hoor eerder te zeggen, in de lucht ;) Niet dat mijn vingers weigerde de toetsen van mijn laptop in te tikken. Nee, het was mijn angst die me tegenhield om het podium te pakken. Dat is tenslotte wel wat je doet als je je op het wereldwijde web gaat bevinden.

Dat is dan ook meteen de reden dat ik niet met mijn eigen naam als website ben gegaan. Naast het feit dat ik het leuker, mooier en grootster vond om een online magazine te starten en dit uit te bouwen met allerlei toekomstdromen. Vond ik het best wel intimiderend om met naam & gezicht dat podium te gaan beklimmen.

Al kom ik hier geregeld wel van terug. Naast wat er allemaal gaande is in mijn leven met betrekking tot mijn burn-out (hier later meer over hoe het nu met mij gaat en welke inzichten ik weer heb opgedaan), heeft Maiden Magazine mij in die 3 jaar tijd wel een zelfvertrouwen boost gegeven. Vandaar dat je geregeld mijn gezicht voorbij ziet komen en zelfs voorzichtig mijn eigen naam:
Brenda van der Greft.
Aangenaam kennis te maken met jullie!
(Toch nieuwsgierig? Je bent altijd zo vrij om even Maiden’s Instagram te bekijken. Ik ben die met de bruine haren en blauwe ogen :P)

En nu in augustus 3 jaar later is Maiden Magazine zeker nog niet perfect. In mijn kritische ogen zal er altijd wel iets verbeterd kunnen worden. Aan de blog of aan mezelf, de inspiratie en de regelmaat van het posten van nieuwe blogs.
Toch ben ik meer dan blij dat ik de afgelopen drie jaar heb mogen en kunnen groeien. Zowel mezelf als met Maiden Magazine en dit zeker in de toekomst nog ga doen. Die wil is er!

Op de toekomst!

En mocht jij ook een vraag hebben, is je iets opgevallen, een tip of ben je ook zo’n heerlijk nieuwsgierig aagje als ondertekende…Laat gerust een bericht achter onder deze blog of stuur een mail naar Maiden Magazine. Vind ik leuk!

With love Maiden Magazine, zwart hart, liefde, blogWith love,
vanuit Brenda van der Greft
&
vanaf Maiden Magazine

 

Body positiviteit door dik & dun

Ik heb er wel even over getwijfeld of ik deze gedachten in een blog zal plaatsen en het internet op zal slingeren…Toch heb ik besloten om deze persoonlijke blog dan toch te plaatsen met de innerlijke dialoog dat ik afgelopen zaterdag met mezelf had voordat ik naar een festival ging.

Column
Body positiviteit door dik & dun

Laat ik eerst even bij het begin beginnen, ik ben altijd al een grote fashionista geweest. Geweest, nee hoor dat ben ik nog steeds. Zowel vroeger, als nu naar het festival afgelopen zaterdag, houd ik er van om uit te pakken! Vroegâh toen ik nog geregeld wekelijks ging stappen moest er hoe dan ook iets nieuws komen om die gehele zaterdag nacht in te stralen op de dansvloer.
De glitter-body-trend welke nu gaande is, deze omarm ik dan ook met meer dan 2 armen. Al weet ik uit ervaring dat je die glitters de hele week nog op de raarste plekken tegen gaat komen in je appartement. Maar goed, I like to dress up BIG TIME.

Mijn kledingstijl is op zich wel te noemen als “typisch Brenda”. Ik weet feilloos de items uit het rek te halen, waar een ander soms een tweede of derde keer nog een over nadenkt. Zelfs totaal niet eens over nadenkt en lekker laat hangen. Zo hangen er enkele jurken in mijn kast, welke een ander of niet zal aanschaffen doordat zij geen gelegenheden weten om deze jurken te dragen. Ik daarentegen draag deze jurken gewoon lekker random een dag van de week, zonder een “speciale gelegenheid” ervoor te hoeven hebben.

Om even een sprong naar het nu te maken; zo ook afgelopen zaterdag naar het festival wou ik mijn witte jurk aan met een mooie belijning op de rug. (Jep, je leest het goed wit op een festival. Ik denk daar dus absoluut geen enkele seconde over na, alleen maar het feit dat deze jurk een ‘eigenwijze rug’ heeft.) Een jurk waarvan je zeker weten niet 3 a 4 twinsisters op hetzelfde festival mee tegen zal komen.
De accessoires bij die jurk, die popten ook al vrij snel op bij de gedachte “wat zal ik morgen eens aantrekken?”

Totdat dé zaterdag van het festival aanbrak. Hoe zelfverzekerd je gedachten kunnen zijn, hoe oneerlijk dat rottige stemmetje altijd haar weg weet te vinden op het moment dat ik de jurk aan had:
Ik ben me ervan bewust dat ik (mede dankzij mijn burn-out, wat geresulteerd heeft in vreetbuien die eigenlijk alleen maar bestonden uit ongezond eten. lees: suikers & vet) aardig wat kilo’s extra tel. Mijn reflectie in de spiegel met dit stemmetje dat het beste met je voor heeft – zegt ze zelf, om haar aanwezigheid te verklaren…;) – bezorgde me een heel ander gevoel.
Waar ik 5 minuten eerder nog opgetogen was over de zaterdag, werd ik met het zien van mijn spiegelbeeld het tegenover gestelde. En in die onzekere “paniek” heb ik ook mijn schoonzus & beste vriendin geappt of ik niet TE DIK was voor zo’n jurk!?

Tegelijkertijd dat ik op verzenden had gedrukt, begon er ook een soort van innerlijk dialoog in mij. Waarbij dat onzekere stemmetje recht tegen over mijn fuck-it stemmetje kwam te staan.

O-S: “Weet je het zeker dat je deze jurk aan gaat doen!?”
FI-S: “Waarom niet!? Het is toch een super mooie jurk. Gaaf juist!”
O-S: “Maar ben je er wel bewust van dat je wat aangekomen ben en je daardoor wellicht te dik bent voor zo’n jurk!?”
O-S: “Wat zullen mensen wel niet denken of nog erger zeggen als ze je zien in die jurk en dat vinden! Straks kom je nog bekenden tegen….”
FI-S: “Dat je wat voller bent, wilt toch niet meteen zeggen dat je niet sexy mag en kunt zijn!?”
O-S: “Uhhh…..”
FI-S: Dat je nu voller & wat dikker bent, wilt toch niet meteen zeggen dat je je moet kleden bedekt van kin tot aan kleine teentje….Waarom kunnen vollere vrouwen NIET sexy zijn!?”

Ondertussen kwamen de antwoorden van mijn schoonzus & vriendin binnen, dat ik gerust die jurk aan kon trekken en dat ik mezelf niet zó negatief dikkig moest denken.
Ondanks dat het natuurlijk fijn is zo’n bevestiging vanuit anderen, heeft dat laatste zinnetje wat mijn fuck-it stem tegen mezelf zei me toch best aan het denken gezet.
Want het was een verrekte goede vraag / opmerking om terug te kaatsen waarom je eigenlijk sexy zal zijn als je blijkbaar de catalogus maten hebt en als je erbuiten valt dat dit totaal niet het geval is.
Dikke onzin natuurlijk!

Sexy zijn zit niet in de hoeveelheid vel en opgebouwd vet je hebt, maar sexy zijn zit in hoe lekker je in je vel zit. Of dit nu maat 32,34,36 of maat 44,46,48 is. Zodoende heb ik dus héérlijk en onbekommerd gedanst (en gesjanst) in mijn witte jurk met open rug!
Het viel mij juist op dat op zo’n festival er veel verschillende body-types te vinden zijn en dat zij ook lekker aantrekken waar zij zich goed bij voelen. Vond ik zelf echt héérlijk om te zien: die (jonge) vrouwen die hun lijf omarmen, in welke kledingmaat dan ook.

En mijn conclusie was dan ook: zolang jij je lekker voelt in jouw lijf en jouw kleding die je aantrekt (omdat je het wilt), dan maakt dat maatje in het labeltje van je kleding géén ene reet uit!
Een vrouwelijk lichaam is nou eenmaal niet te vormen naar 1 holle gietvorm, waar we allemaal hetzelfde uitkomen en in blijven. Ik heb al jaren een veranderlijke omvang. Waar ik als tiener echt een sprinkhaan was; lange benen en lijf, dun maar te grote borsten. Naar een vrouw die onderheven aan haar hormonen naar voller ging, afviel en zichzelf ook dat stempel mooier gaf, naar dik/voller na alles weer in der mond gestopt te hebben om maar vooruit te kunnen komen met een lijf die daarom schreeuwde.

Bodypositiviteit Maiden Magazine

Oké, ik zal eerlijk zijn…
Als ik selfies maakt (die onder een mega kritische blik eerst geïnspecteerd worden en 90 van de 100 afgekeurd worden #bekentenis) dan ben ik ook meer tevreden met het beeld van mezelf op die foto, om één af andere manier weet ik een prettige hoek te vinden waarin ik mooier & dunner lijk…Want als een ander een foto maakt van mij, dan schrikt ik van hoe ik op beeld eruit zie. Daar zie ik een molligere vrouw dan op mijn selfies.
….en eerlijk vind ik het ook héél moeilijk om deze foto’s op Instagram te plaatsen, waar ik zelf vind dat ik te dik erop sta en waar ik meteen die dikkere gedeeltes van mijn lichaam ervan af vind spatten. Dat kritische stemmetje weet uiteraard je oog zó te bespelen dat deze het meteen registreert en in je hersen plant.
Vandaar dat ik nu – op dit moment – met mezelf heb afgesproken en besloten dat ik voortaan mijn “ware ik” meer zal gaan laten zien op Maiden Magazine. Dat dat kritische stemmetje maar gewoon eens op vakantie moet gaan, enkele reis somewhere….En dat ik nu dun of dik, dezelfde inhoudelijke vrouw ben en de dikte van mijn speklapjes totaal niks zeggen over mij (ja, oké dat teveel dikte niet bepaald gezond is. Maar dat is een ander punt.) wie ik ben, hoe ik ben en hoe ik wil zijn.

Laten wij, vrouwen, elkaar eens meer gaan supporten wat betreft body-positiviteit. Ik denk eerlijk gezegd dat wij vrouwen daar met zijn allen en met elkaar ook een stuk leuker van gaan worden ;)
*Hoor graag wat jullie ervan vinden, laat gerust een berichtje achter onder deze blog…*

 

With love Maiden Magazine, zwart hart, liefde, blog

With dunne of dikke love ;)
Brenda

 

ps. Die vrouw die mij afgelopen zaterdag aansprak op dat festival, thanks voor jouw liefde!
Dat zij onbewust mijn gedachten de mond had gesnoerd en mijn dag had gemaakt.
Ze complimenteerde mij met het jurkje, ze vond het stoer dat ik gewoon wit aantrok naar een festival.
Dus…: niks géén afgunst naar elkaar, maar liefde dames! ;)

 

 

Summer lips met de limited edition Kiss Kit, die gekust kunnen en mogen worden

I love love love love het weer wat we de afgelopen weken hebben. De melkflessen zijn ingeruild voor mooi gebruinde exemplaren onder de vele rokken en jurken die ik de laatste tijd met heerlijke blote benen draag. Niet alleen de benen zijn gebruind, ook de rest van het lichaam welke in aanraking zijn gekomen met de vele zonnestralen. Tot nu toe is het behoorlijk boffen deze tijd van het jaar en geniet dan ook enorm van dit weertype!

Een zomerse sun-kissed huid en een natuurlijke blos op de wangen, deze zomerdagen vereisen eigenlijk maar vrij weinig make-up. Het enige wat we min of meer maar nodig hebben is een mooie en goede lippenstift. Voor op het terras, het werk, op vakantie, dansend op dat festival of op die date.
Voor onze ultieme zomerse lippen heeft Douglas een limited edition Kiss Kit in een prachtige en zonnige bloesem kleur roze: Privat Pink.

Maiden Magazine Kiss Kitt Douglas

De Kiss Kit bestaat uit de Heaven Lipstick en de ultieme Long-Lasting Lip Liner en samen zijn deze het perfecte duo voor prachtige zomerse dagen & avonden, het zorgt voor sensuele en zacht matte lippen. De Lip Liner is gemakkelijk aan te brengen en geeft een diep mat resultaat. Daarnaast zorgt de Lip Liner ervoor dat de Heaven Lipstick langer blijft zitten en niet uitloopt. Eén tot zes klikjes met het innovatieve push pin mechanisme van de Heaven Lipstick zorgt de ultra zachte schuimtop van de lipstick voor intens mat roze lippen. Dat is wat we willen toch als we heerlijke genieten van dit zomerse weer op het terras, op vakantie of op die date…

Voor maar €19,99 hebben we deze zomer dankzij de limited edition Kiss Kit van Douglas prachtige lippen, die gekust kunnen en mogen worden!