lezen

Maiden Magazine bookclub: “Francien laat je tieten nog eens zien”, van Francien Regelink

Sexting. Wie kent het woord niet? En wie heeft het zelf wel niet eens gedaan? Gewoon, zo maar en in vertrouwen zonder er echt goed over of bij na te denken wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn. Je weet dat er risico’s aan zitten dat de foto niet blijft bij diegene waarvoor die bedoelt was, maar onbewust wuif je die snel weg. Je wilt niet het stempel krijgen dat je niks durft en een saaie preutse doos te zijn waardoor hij je niet meer spannend vindt. Of het is al verstuurd voordat je er over na kan denken wat de gevolgen eventueel kunnen zijn, want je vertrouwd de ontvanger van jouw foto. Terwijl het toch een onbekende blijft en in hoeverre kun je een onbekende vertrouwen.

We kennen allemaal wel iemand in onze omgeving (en wellicht jezelf) die wel eens een naaktselfie gestuurd heeft. Het gaat zo gemakkelijk en het geeft ook een bepaalde spanning door diegene op een afstand een sneakpeak te sturen. Hopelijk zijn de ervaringen van de meeste, goede ervaringen.
Helaas gaat dit niet altijd op. Om de zoveel tijd worden we met de neus op de feiten gedrukt, doordat er weer een hack is geweest of het lekken door een persoon die “te vertrouwen was”, waarbij privé naakt foto’s of filmpjes zijn uitgekomen. Patricia Paay, Emma Watson, Jennifer Lawrence, Ariana Grande en Laura Ponticorvo.
Dat dit helaas allemaal vrouwen zijn, zegt jammer genoeg ook hoe kwetsbaar we kunnen zijn. En in plaats dat wij, als vrouwen, elkaar steunen door wat hen overkomen is zijn wij vrouwen helaas te verdelen in een voor- en tegenkamp. Een kamp van vrouwen die hen steunen en daar waar ze kunnen er voor ze te zijn. En een tegenkamp. Daar waar wij vrouwen met de vinger wijzen naar de vrouw in kwestie, omdat ze niet zo “dom” moest zijn dat het gebeurd is en ze veroordelen.

Dat het uitkomen van een naakt foto een hoop met je doet, dat kunnen we allemaal wel begrijpen. De schaamte door de reacties van mensen, het groter en groter verspreiden van iets intiems wat zo gemakkelijk gaat tegenwoordig via social media, maar vooral de veroordeling van mensen. Iedereen denkt tegenwoordig alles maar te mogen zeggen, zeker online. Waarbij soms te harde en te ondoordachte meningen zo maar het wereldwijde web op worden geslingerd.

Dat je er ook kracht door krijgt, na wel eerst jaren door de schaamte heen gebeten en gevochten te hebben, bewijst Francien Regelink. In het boek ‘Francien laat je tieten nog eens zien’ vertelt zij haar verhaal met kracht en humor. Waarbij ze jongeren van nu bewust wilt maken van de gevolgen. Francien Regelink maakte toen ze 15 jaar oud was een screenshot van haar borsten en stuurde die aan de coolste jongen van de school. Ze deed dat  in de veronderstelling dat hij ‘for your eyes only’ was. Daar dacht hij anders over. Want enige tijd later hingen er kopieën door de hele school.Het mooie aan dit boek is om te lezen hoe zij met deze negatieve ervaring is om gegaan en dat zij uit een negatieve periode uit haar leven tevens zo veel kracht uit kan halen en succesvol is.
Het is een goed, vlot, vermakelijk geschreven maar waarbij je wel een goede indruk krijgt in de gevoelens van Francien waar zij op jonge leeftijd al doorheen gegaan is. Het boek zet je tijdens het lezen wel aan het denken over hoe simpel het eigenlijk zo anders kan lopen.

Ondanks dat het Francien liever bespaart was gebleven uiteraard, is het boek ‘Francien laat je tieten nog eens zien’ zeker een aanrader om te lezen. Vandaar dat het het boek van de maand mei is bij de Maiden Magazine Bookclub.

 

Maiden Magazine boekclub: ‘Voor jou’ van Jojo Moyes

 

Door de jaren heen heb ik al aardig wat boeken gelezen. Dit is toch wel begonnen bij de leukste week van het jaar, vroeger in mijn basisschool tijd, namelijk de Kinderboekenweek. Bij de school waar ik op zat kwam elk jaar tijdens deze week een schrijver (of schrijfster) op bezoek. Daarnaast pakte de basisschool het jaarlijkse Kinderboekenweek thema altijd groots aan. Zo vergeet ik nooit meer de week waarin griezelen centraal stond en de schoolgangen omgetoverd waren tot donkere gangen met grote spinnenwebben verspreid over de gang, waar je dan als ukkie eerst doorheen moest voordat je de deur van je klaslokaal had bereikt, en andere enge griezels.
Maar de klap op de vuurpijl van die griezelweek was toch wel de opdracht om een eigen (griezel) verhaal te schrijven. Deze korte verhalen van de klas zijn gebundeld tot een boek. Een boek dat zels de bibliotheek heeft gehaald. Helaas, jaren later is dit boek helaas van de boekenplank van de bibliotheek verdwenen..

Jaren later, ben ik nog steeds een boekenworm. Al is het een bezigheid welke stiekem toch vaak naar de achtergrond wordt geschoven, vanwege het welbekende “geen tijd”. Maar soms ben je ZO onder de indruk van een boek dat je het boek nooit meer gaat vergeten en je het iedereen wilt aanraden. ‘Voor jou’, is er ook zo één. Het boek van de Engelse schrijfster en journalist Jojo Moyes laat je, wanneer je het gelezen hebt, niet meer los! Dat beloof ik je.
Vanaf de eerste bladzijde wordt je, als lezer, het boek ingetrokken en laat dit boek je niet meer los. Ik moet eerlijk toegeven dat ik wel een zwak heb voor liefdesverhalen waar romantiek de boventoon vormt. Staat de film ‘The Notebook’ bij jou ook op nummer 1? Dan is dit boek zeker weten een aanrader voor je.

Ik wil niet teveel spoilen door te vertellen waar het verhaal over gaat. Maar in een notendop gaat het over de tegenpolen Louisa en Will. Lou, afkorting van Louise, wordt aangenomen om voor Will te zorgen, die sinds een ongeluk in een rolstoel zit en die helemaal niet op hulp of de bevestiging van zijn gebondenheid aan de rolstoel zit te wachten.
Maar als Lou ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit zij alles op alles te zetten om hem van deze gedachten te doen veranderen. Maar? Hoe overtuig je iemand, dat er nog genoeg avonturen te beleven zijn ondanks dat je gebonden bent aan een rolstoel, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken? Lou zet alles op alles om Will van andere gedachten te veranderen, maar ondertussen is Will ook bezig met zijn plan uit te voeren om Louisa te helpen om meer van het leven te genieten.

Wat dit boek voor mij zo (extra) speciaal maakt is de intense, ontroerende en humoristische manier waarop de engelse schrijfster de woorden tot zinnen verbindt in haar boek. Waardoor het boek echt bij je binnen komt en je, als lezer, niet meer los laat en je voelt wat Louise mee en door maakt.
Hou je van ‘The Notebook’? Hou je van ‘Intouchables’? Dan laat ook dit boek jou niet meer los..
Kijk je liever tv, dan dat je een boek leest? Dat kan ook. De Nederlandse premiere van de film was op 16 juni van dit jaar. In de bios draait de film helaas niet meer, maar zowel het boek als de uitgebrachte DVD is een goed idee om op jouw verlanglijstje te zetten voor de feestdagen volgende maand.

Jammer genoeg moet je dan nog even geduld hebben, maar oké nog een kleine spoiler dan…wellicht is dat maar goed ook, dat je heerlijk op de bank en wellicht voor de open haard het boek kan lezen of de film kan bekijken in je comfy place als je (t)huis, omdat je dan niet stilletjes en geneert je zakdoeken hoeft te verdoezelen. Al was je vast niet de enige geweest, die de bioscoop met rode ogen had verlaten..

Schermafbeelding 2016-07-05 om 22.02.39


maidenmagazineboekclub

Auteur: Jojo Moyes
Uitgever: de Fontein te Baarn
Nederlandstalig
432 pagina’s

 

www.bol.com
www.bruna.nl