dating

Tinder: geest in een fles…

T-i-n-d-e-r.
De één zweert erbij, want de aanloop van de (tijdelijke) prinsen op het witte paard volgen elkaar gemakkelijk en binnen handbereik op. De ander vindt er daadwerkelijk zijn prins of prinses.
En ik? Ik geef het op!
Ik zat zo ongeveer 3 jaar op Tinder en ondanks dat de aandacht die ik kreeg af en toe best lekker en goed voor het zelfvertrouwen was op het moment dat ik er zelf toch soort van om vroeg zonder er veel moeite voor hoeven te doen. Hups, wat foto’s er op en swipen maar! Ook het vermaak op momenten dat ik me verveelde, was Tinder een goed alternatief.
Maar heeft het mij ergens gebracht? N.E.E.

Wellicht ben ik nog te ouderwets om op deze nieuwerwetse manier te daten waar alles in het teken staat van ‘oh, wat als er iemand leuker, beter, mooier is en ik me aan deze persoon verbindt?’-manier. Waarin je jezelf in één avond min of meer moet tonen wie je bent: je allerleukste zelf.
Een man die voor je wilt gaan, omdat hij durft toe te geven aan die kleine kriebel die ontstaan is en niet wilt afwachten wat voor andere “mogelijkheden” er nog zijn pad kruisen en of die niet leuker, liever, mooier, grappiger zijn dan ik zijn date. Ik ben ze niet tegen gekomen, waarschijnlijk een erg zeldzaam ras?

Daarnaast zitten, naar mijn mening, er teveel “oneerlijke” prinsen in Tinderland. Die op zoek zijn naar een tijdelijke verovering, maar waar ze dan niet eerlijk over kunnen zijn wat hun bedoeling is waarvoor ze eigenlijk op de dating app zitten.
Zo heb ik min of meer een half jaar gedatet met een toch wel hele leuke man, alleen hij was eventjes vergeten te vermelden dat hij weinig tijd voor mij had. Niet door zijn drukke baan & sociaal leven, maar vanwege zijn vrouw en kind.
Niet mij meteen nu het stempel naïef geven. Haha, ja geef maar toe dat is de eerste gedachte die bij je opkwam. Maar, tja waarom zou je als zelfstandige vrouw een man meteen zo claimen? Wellicht herken je jezelf hier ook wel in, zo niet dan is er zeker wel iemand in jouw omgeving te vinden die dit min of meer ook wel is overkomen met daten op Tinder.

Tuurlijk, is Tinder niet allemaal kommer en kwel. Er zijn vele  – vrolijke, grappige, hysterische, onwerkelijke, verdrietige – gesprekken tussen mij en mijn vriendinnen geweest wanneer we ons begaven of begeven hadden op het Tinder toneel. Alleen, ik wil niet langer op dit toneel staan waar je je constant voor een deur staat met daarachter een verrassing die voordat je knippert met je ogen in rook op gaat.

En wat is tegenwoordig mis met een zelfstandige single vrouw van 30+!? Niks!
Gelukkig hoeven en moeten wij single vrouwen anno 2017 niks om volledig mee te kunnen draaien in de maatschappij. En laat ik deze titel dan met grote trots dragen zonder me te wagen aan de splinters op het Tinder toneel.

Weg Tinder app :D

With love